نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
از جمله فقهای اثرگذار در جامعه دینی، علامه دهر و نابغه در اقامه منبر حضرت آیت الله آقا سید عبدالسّلام آل طیب بودند.
پایگاه خبری آمال – حجت الاسلام امین بهرامی (شریعت شوشتری) ؛ لحظه لحظه زندگی عالمان ربانی برای آحاد جامعه اسلامی بالاخص خانواده، شاگردان، اطرافیان و ارادتمندان آن درس آموز و قابل تأمل است. علمای دین مردانی هستند که روح خود را ر اقیانوس بیکران قرآن و عترت (علیهم السلام)شستشو داده و متخلق و اخلاق اولیاء الهی شدهاند، لذا سیره و حیات طیبه آن مردان پارسا پس از پیامبران و اهل بیت (علیهم السلام) بهترین الگو برای جویندگان اسلام حقیقی است.
از جمله فقهای اثرگذار در جامعه دینی علامه دهر و نابغه در اقامه منبر حضرت آیت الله آقا سید عبدالسّلام آل طیب (قدس سّره الشریف) بودند که از دقایق عمر با برکت خویش بهترین بهرههای علمی و معنوی را برده و با گفتار و رفتار پیامبر گونهاش نقش سازنده و اثرگذاری در هدایت مردم به سوی کمال مطلق که ذات مقدس ربوبی (جلّت عظمته)است داشتهاند.
عالم بزرگواری که بر اثر عمل به دستورات دین از نفوذ کلام عجیبی برخوردار بوده و تبشیر و تنزیر ایشان آنقدر موثر بود که پس از گذشت سالیان متمادی از ارتحال آن فقیه عالیقدر هنوز مومنین در پایتخت مقتل خوانی کشور شهر دارالمومنین شوشتر از منابر آن سید با مهابت خن میگویند و نام مبارک آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب با نام مبارک و با عظمت مولایمان ابالاحرار حضرت اباعبدالله الحسین صلوات الله علیه و مقتل حسینی گره خورده و چه توفیق عظیمی نصیب آن عالم وارسته و دل سوخته گشته است که نام شریف ایشان برای مردم تداعی کننده فضائل سیره و مصائب سالار شهید علیه السلام و یاران باوفایش است اول شعبان المعظم مصادف است با سالروز ارتحال ملکوتی سالک کوی حسین (سلام الله علیه)، شهدای کربلا و روضه خوان مصائب سالار شهیدان(سلام الله علیه)و بیان کننده مظلومیت شهیدان به خون خفته دشت نینوا، حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(قدس الله نفسه الزکیه)، همون که پس از عمری خدمت به آستان ملک پاسبان زینت زمین و آسمان و کشتی نجات الهی برای طالبان حق و حقیقت حضرت حسین بن علی بن ابیطالب (صلوات الله علیهما) در ماه ولادت آن امام همام فرو بست و به سفر آخرت رهسپار شو در سالروز رحلت جانگداز آن فقیه صمدانی بر آن شدیم تا گوشهای از ارادت ایشان به ساحت مقدس حسینی رابه رشته تحریر درآورده و از آن وجودمبارک درس ولی دوستی و ولایت مداری بیاموزیم و عمل به آیه شریفه(قل،إنى لااسئلكم عليه أجرا الاالمودة فى القربى)را فرابگیریم.
نکته لازم است که به دلیل تقارن رحلت آیت الله آل طیب(ره) با اول ماه شریف شعبان و عجین شدن این ماه با ولادت سرداران کربلا خصوصا سالار شهیدان (علیه السلام) یشتر به جنبههای تبلیغی و منابرحسینی معظم له(ره) میپردازیم و برای اطلاع بیشتر مخاطبین محترم، سروران گرامی را به کتاب (جبرئیل سخن) که زندگینامه آن عالم ربانی و به قلم راقم این سطور است وان شاءالله در آیندهای نزدیک منتشر خواهد شد ارجاع میدهیم.
خاندان،تاريخ ولادت و اساتیدحضرت آیت الله آقاسیدعبدالسلام آل طیب(ره): معظم له فرزند عالم مهذب و متقی آیت الله سید محمد تقی آل طیب(ره) و از نوادگان علامه نحریر و محدّث بزرگ شیعه علامه سید نعمت الله جزایری(ره)میباشند که در ماه مبارک رمضان سال ۱۳۳۰ هجری قمری در دودمان اجتهاد و فقاهت و در شهر دارالمؤمنین شوشتر دیده به جهان گشود پس از گذراندن دوران کودکی، دروس ابتدایی حوزه علمیه را نزد والد بزرگوارش و سطوح را تا به انتها در محضر اخوی بزرگ خویش فقیه مقدس و با مهابت آیت الله العظمی آقا سید محمد مهدی آل طیب(رضوان الله تعالى عليه) و آیت الله العظمی حاج شیخ محمد کاظم(طاب ثراه) شیخ نوه صاحب کتاب شریف خصائص الحسینیه مرجع کبیر آیت الله العظمی حاج شیخ جعفر شوشتری(نورالله مرقده الشريف) به اتمام رسانید و پس از آن به دزفول مهاجرت کرده و به حوزه درسی آیت الله العظمی حاج شیخ محمدرضا معزی دزفولی(ره) وارد شد و به درجه اجتهاد نائل آمد.
معظم له دو سفر به نجف اشرف داشتند و با بزرگان حوزه علميه شیعه ارتباط علمی پیدا کرده و در سفر اول بود که با حضرات آیات عظام: حاج سيدابوالحسن اصفهانی،خادم الشریعه، آقا ضیاءالدین عراقی (رحمهم الله اجمعین)دیدار نموده مباحث علمی را نیز مطرح میکردند آن عالم والا مقام از بزرگانى همچون آیات عظام: آقا سید محمد مهدی آل طیب، حاج شیخ محمد کاظم،شیخ محمدرضا معزی دزفولی دزفولی و حاج شيخ محمدعلى معزى دزفولى(رحمهم الله اجمعین) اجازه اجتهاد داشت. آیت الله العظمی آقا سید محمد حجت کوه کمرهای(ره) در تقریظی که بر حاشیه معظم له بر کتاب عروه الوثقى نگاشتند، مقام علمی آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب را بالاتر از صدوریک اجازه اجازه ارجتهاد مرسوم در حوزههای علمیه دانسته و این شهادت را نیز بر حاشیه یاد شده مرقوم نمودند. ایشان سفر در سفرهایی که به نجف اشرف،قم مقدسه و مشهد مقدس با مراجع طراز اول شیعه حضرات آیات عظام اصفهانی، حکیم، خویی، صدر، حجت کوه کمرهای بروجردی، امام خمینی، گلپایگانی، مرعشی نجفی و میلانی (رحمت الله علیهم اجمعین) مذاکرات علمی داشتند.
شاگردان معظم له(ره):
حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب( ه) در حوزه علمیه شوشتر دارای کرسی درس و بحث بودند و شاگردان فاضل بسیاری را تربیت کردند از جمله تلامیذ معظم له(ره)آیات و حجج اسلام: حاج سیدمحمدحسن مرعشی شوشتری،حاج سید محمد جزایری، حاج سید هاشم حسنزاده (رحمهم الله اجمعین)میباشند.
مردم داری فقیه عالیقدر: معظم له، عالمی مردم دار بودند که با گشادهرویی از مؤمنین و حضور مراجعین در بیت شریف خویش و مسجد آل طیب شوشتر به گرمی استقبال میکردند و سیره ایشان يادآور حسن خلق پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله)و خاندان عترت (علیهم السلام) بود.اميرالمؤمنين حضرت على بن ابي طالب(صلوات الله عليه) پیرامون گشاده رویی میفرمايند(بشرک یدل علی کرم نفسک گشاده رویی تو نشانگر بزرگواری و کرامت نفس تو است١).
قطعاً حسن خلق و مردم داری حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(قدس الله نفسه الزكيه) بیانگر کرامت نفس آن فقید سعید بود.
سیره ایشان به این صورت بود که قبل از مغرب به مسجد تشریف میبردند و پاسخگوی مسائل شرعى، سوالات علمی و رفع حوائج میشدند. درب بیت معظم له همیشه بر روی واردین به محضر شریف آقا باز بوده و مراجعین میتوانستند به راحتی آن عالم ربانی را زیارت کرده و عرایض خود را با ایشان در میان بگذارند. حضرت آقا معمولاً خود جهت دیدار مومنین در منازل آنها حاضر میشدند و گاهی جهت تفقد به یاری نیازمندان شتافته و از محرومین رفع نیاز میکردند.
ایشان درس حسن خلق و مردم داری را به خوبی از اجداد طاهرینشان آموختند و به نیکی دانستند یکی از اصول مهم دین مداری مردان خدا در جامعه اسلامی حفظ کرامت مومنین و رسیدگی به امور محرومان است.
آیت تبلیغ وموعظه:
حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(طاب ثراه)نه تنهادر علوم دینی، بلکه در تبلیغ و ارشاد جامعه ایمانی تبحّر فراوانی داشتند.
معظم له در دهه محرم بعضی از دههها در ماه صفرالخیر و نیز در تمام ماه مبارک رمضان در مسجد آل طیب شوشتر به اقامه منبر پرداخته و با توجه به استقبال زاید الوصف و عجیب مستمعین از کوثر کلمات آن فقیه حسینی اخلاص و سوز در بیان مصائب امام حسین (علیه السلام) باعث ماندگاری آن فرمایشات برآمده از دل ولسان عالم عاملی چون مرحوم آیت الله آل طیب(نورالله مرقده الشریف) گردید.
اعتقاد معظم له(ره) به تبلیغ سینه به سینه معارف اسلامی بود، از همین منظر با تواضع خاص و بدون در نظر گرفتن مقام والای علمی و جایگاه معنوی خویش در بین علمای استان خوزستان و فقهای بزرگ کشور عهدهدار منبر شد و آموزههای دینی، فضائل خاندان (عصمت علیهم السلام) و مصائب آن بزرگواران، خصوصا مقتل سیدالشهدا (علیه السلام)را بسیار شیوا برای عاشقان آل الله (علیهم السلام)و شیفتگان حصرت اباعبدالله الحسین(صلوات الله علیه) بیان میفرمود.
میزان تأثیر کلام آن عالم دل سوخته و عامل به گونهای بود که عدّهای در حین استفاده از منبر حضرت آقا از خود بیخود گشته بعضاً غش میکردند و این ماجرا در شب عاشورا به اوج خود میرسید.
در همین زمینه بعضی از علمای بزرگوار شیعه و برخی از اساتید محترم حوزه علمیه اهواز مطالب مهمی پیرامون منابر معظم بیان میکنند که به گوشهای از آن سخنان اشاره میکنیم:
دیدگاه حضرت امام خمینی(ره) دررابطه بامنابرمرحوم آیت الله آل طیب(ره): بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی(قدس سره الشریف)به مرحوم آقا علاقه خاصی داشتند، این محبت امام راحل(ره) به ایشان به دلیل علم تقوا و جدیت در امر تبلیغ بود که آیت الله آل طیب(ره) داشتند و نشانه علم و تقوا از اجازه کاملی که امام امت(ره) در امور حسبیه به معظم له دادهاند نمایان است.
در مورد دیدگاه امام بزرگوار(رضوان الله علیه)پیرامون منابرحضرت آیت الله آقا سیدعبدالسلام آل طیب(طاب ثراه)مطالب مهمی وجود دارد که از جمله آن در ماجرای سفر برخی از مومنین شوشتر برای زیارت حرم مطهر امیرالمومنین حضرت علی بن ابیطالب (صلوات الله علیه) و دیدار با امام راحل(قدس سره الشریف)در دوران تبعید آن قائد عظیم الشأن(ره) به نجف اشرف و توصیه حضرت امام(ره)برای استفاده از منابر مرحوم آقا(ره)نمایان است .
در این راستا حجت الاسلام و المسلمین حاج سید مرتضی آل طیب فرزند گرامی مرحوم آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(ره)و از اساتید حوزه علمیه شوشتر نقل میکنند:(زمانی که تمام راحل(علیه الرحمه) در نجف اشرف تبعید بودند با اینکه دیدار با ایشان برای ایرانیهایی که به عنوان زیارت حرم امیرالمومنین حضرت علی بن ابی طالب (علیه السلام)به نجف اشرف مشرف میشدند خطرساز بود و امکان داشت پس از بازگشت به ایران مشکلاتی از سوی ساواک برای آنها پیش بیاید ولی درعین حال برخی این گونه خطرها را به جان می خریدند و با حضرت امام خمینی(ره)دیدارمی کردند.
از جمله این دیدارها با امام راحل(ره)،دیدار یکی از ارادتمندان مرحوم والد(رضوان الله علیه) به نام آقا بیداربخت در نجف اشرف به محضر حضرت امام(ره) شرفیاب میشوند و این جریان را پس از بازگشت از عراق و زیارت عتبات عالیات برای مرحوم ابوی نقل کرد که بنده هم در آن مجلس نشسته بودم.
آقای بیداربخت گفتند: وقتی که امام بزرگوار متوجه شدند از شوشتر خدمتشان رسیدهام احوال حضرتعالی را از من جویا شدند، حضور ایشان عرض کردم شما احوال آیت الله حاج سیدمحمدحسن آل طیب(ره) را میپرسید چون ایشان نسبت به اخذ وجوهات شرعیه فعالیت بیشتری نسبت به سایر علمای شوشتر دارند.حضرت امام(ره) فرمودند:خودم از این ماجرا اطلاع دارم، خیر بنده احوال آقا سید عبدالسلام آل طیب را از شما میپرسم.
بعد فرمودند: ایشان هنوز منبر میروند؟ گفتم بله و سپس امام بزرگوار(ره) توصیه فرمودندکه از منابرآن عالم ربانی استفاده کنیم. جالب است باتوجه به اینکه امام خمینی(ره) در نجف اشرف از سوی رژیم ستم شاهی تبعید بودند، اما در کناربیان مباحث پربار علمی در حوزه علمیه کهنسال نجف اشرف و با عنایت به فعالیتهای سیاسی آن بزرگوار علیه رژیم شاه و مشغلات فراوانی که داشتند،از اتفاقات ایران و حتی یک شهر با وسعت کمی مانند شوشتر غافل نبودند و خبر دقیق داشتند به طوری که میدانستند مرحوم آیت الله العظمی حاج سید محمد آل طیب(قدس الله نفسه الزکیه)، به دلیل اداره حوزه علمیه و رسیدگی به امورات نیازمندان در اخذ و تصرف وجوهات شرعیه فعالیت بیشتری نسبت به دیگر بزرگان شهر دارند و مرحوم والد ما در کنار تدریس و اشتغالات علمی در امر منبر مشغولیت بیشتری نسبت به دیگر علمای شوشتر داشتند و این نکته بیانگر اهمیت امر تبلیغ است).
تمجیدآیت الله العظمی حاج سیدعبدالله موسوی شیرازی(ره) از منابر آیت الله آل طیب(ره):
آیت الله حاج سید محمد کاظم آل طیب(حفظه الله)، فرزند گرانقدر آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب (ره)و از اساتید درس خارج حوزه علمیه شوشتر،پیرامون علاقهمندی برخی از بزرگان نسبت به مرحوم آقا و منابرایشان میفرمایند:(یک روحانی به نام حجت الاسلام رفیعی گاهی از اوقات از مشهدمقدس برای ایراد سخنرانی به شوشتر دعوت میشد، در یکی از همین رفت و آمدها ایشان نوارهای منابرشب هشتم، نهم و دهم ماه محرم مرحوم والد(ره)را برای حضرت آیت الله العظمی حاج سید عبدالله موسوی شیرازی(ره) از مراجع تقلید مشهد برده بود.
آقای رفیعی بعدا برای ما تعریف کردند: وقتی آیت الله سیدعبدالله شیرازی(ره) نوارهای سخنرانی و مقتل خوانی ابوی شما را شنید فرمودند: تصور نکنم در ایران کسی بتواند این گونه مقتل بخواند.لذا با توجه به اینکه آن مرجع تقلید والامقام و مرحوم والدما هیچگاه یکدیگر را ندیده بودند اما آقای شیرازی عجیب به والد ما علاقمند شد و معمولاً از مشهد مقدس برای ایشان کتاب هدیه میفرستاد).
مقتل خوانی معظم له(ره)وجریان یک مکاشفه:
در رابطه با منابر و مقتل خوانی حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(قدس سره الشریف) کرامات فراوانی در دوران حیات معظم له و پس از ارتحال ایشان دیده شده است که ما به یک مورد از آن موارد اشاره میکنیم: آیت الله حاج سید محمد کاظم آل طیب(حفظه الله) نقل میکنند: (روزی مرحوم حجت الاسلام آقا سید علی اکبر جزایری(ره)که بسیار متقی و عارف مسلک بود نزد مرحوم والد آمد و خدمت ایشان عرض کرد، شب عاشورا داشتم از مسجد از منزل به سمت مسجد آل طیب میآمدم تا در مراسم منبر و مقتل خوانی شما شرکت کنم، مشاهده کردم سیدی بسیار نورانی و خوش سیما بر دیوار مدرسه علمیه تکیه داده است و در سوگ سالار شهیدان (علیه السلام)اشک میریزد و عزاداری میکند.
پیش خود گفتم الان شما در مسجد آل طیب مراسم سخنرانی و مقتل خوانی دارید و علی القاعده این سید باید در مراسمی که در مسجد منعقد است شرکت کند اما چرا او اینجا نشسته و عزاداری میکند؟به خود پاسخ دادم شاید ایشان میخواهد راحتتر به سوگواری بپردازد.
اما همین که پای خود را در مسجد گذاشتم دیدم شما بالای منبر هستید و به این قسمت از مقتل رسیدهاید که رسول خدا(صلی الله علیه) روزعاشورا با سر برهنه مضطرب الاحوال گردآلود از آسمان به زیر آمد میفرماید (وا ولداه)،آنگاه دیدم همان سید نورانی در فضای بالای منبر (بالای سر مرحوم آقا) ایستاده عزاداری میکند و بر سر و سینه میزند. بعداً متوجه شدم آن سید وجود مبارک پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) بودهاند.
بعد از نقل این مکاشفه مرحوم والد کتابی را دست ایشان داد و فرمود آن چیزی را که دیدی مکتوب بفرماییدو ایشان نیزچنین کرد.
منبرهای مؤثر وبا سوز وگداز فقیه حسینی:
حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(رضوان الله علیه) منابر عالمانه،عاملانه و با سوز و گدازی داشت و آنچنان مسلّط و با اخلاص مقتل خوانی میکردند که گویی وقایع کربلا به خصوص حادثه خونبار و غم انگیز روز عاشورا در جلوی چشمان معظم له مجسم میشود.
جناب حجت الاسلام والمسلمین حاج سید احمد حسنزاده از اساتید محترم حوزه علمیه اهواز در این رابطه میگویند:(سیره مرحوم آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(ره) این گونه بود در شب عاشورا وقتی به این قسمت از مقتل میرسیدند که شمر لعین بر سینه مبارک حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) نشسته و حضرت عمامهای بر سر ندارند،خطاب به مردان حاضر در مسجد آل طیب و کوچه ها وخیابان های اطراف آن بلند و رسا فریاد میزدند هر کس هرچه بر سر دارد از سر خود بردارد زیرا مولای ما امام حسین (علیه السلام) عمامه بر سر ندارد. آن وقت ایشان عمامه را از سر برمیداشت و به زمین میانداخت و بر سر و سینه میزد که گاهی اوقات ایشان به دلیل کهولت سن از حال میرفتند و بیهوش میشدند.
اشعار رجزی و نواهای خاصی که در خلال فرمایشات و مقتل خوانی این عالم دل سوخته وجود داشت منبر ایشان را از سایر سخنرانیها متمایز کرده بود و حقیقتاً اخلاص عجیب آیت الله آل طیب منابرمعظم را ماندگار کرد).
تعظیم شعائر حسینی به هرشکل ممکن:
معظم له(ره)در طول ماه محرم و صفر عزادار واقعی بودند.تعظیم شعائر را منحصر به فضای مسجد و منبر نمیدانستند و این در حالی ست که بعضی از ارادتمندان مکتب حسینی در طول روز در دو ماه محرم و صفر بسیارعادی و بانشاط میباشند و به مزاح کردن می پردازند وصرفاً در مساجد و حسینیهها و تکایا و همان ساعات مربوط به عزاداری محزون هستند، در حالی که در دو ماه محرم و صفرهنگامه حزن آل الله (علیهم السلام) به خصوص حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی) است و باید حرمت عزای سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) توسط شیعیان و ارادتمندان به خاندان عترت(علیهم السلام) محفوظ بماند.
مرحوم آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(طاب ثراه) سالک کوی مولایش حسین بن علی (علیهما السلام) بود و از هر فرصتی برای احیا نام مبارک اهداف والای آن امام همام و تعظیم شعائر عطشان کربلا (علیه السلام) استفاده میکرد.
در همین راستا جناب آقای سید مرتضی آل طیب فرزندمحترم عالم ربانی آیت الله حاج سید محمد کاظم آل طیب(ره) امام جماعت مسجد چیت ساز اهواز میگویند:(خداوند آیت الله آل طیب را رحمت کند واقعاً عاشق به تمام معنای امام حسین (علیه السلام) بود.
به یاد دارم سالهاپیش عصر تاسوعایی بود و با جوانان فامیل در حیات منزل آقا نشسته بودیم و شوخی میکردیم که ناگهان ایشان از کنار ما عبور کرده و فرمودند: شما خجالت نمیکشید؟ الان عصر تا سوعاست و امشب هم شب عاشورا.شما بچه سیدها نشستهاید و به شوخی کردن و خندیدن مشغولید؟
از نهیب و تذکر ایشان همه ما به خودمان آمدیم و شرمنده شدیم زیرا حق با ایشان بود ولی ما غفلت کرده بودیم.نکته دیگری که در باب تعظیم شعائر حسینی از مرحوم آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(ره) به یاد دارم این بود که معظم له در شب عاشورا با پای برهنه از منزل به مسجد تشریف می بردند).
کرامتی از حضرت آیت الله آقا سیدعبدالسلام آل طیب(ره)،پس از ارتحال ایشان:
کسانی که عمر خویش را در راه ترویج رسالات الله صرف میکنند و دردنیا تمام همّ و غمّ آنان آشنا نمودن خلق خدا با حجتهای الهی و ائمه هدی (علیهم السلام)است، پس از انتقال از دنیای فانی به دارالبقا، محرمان راز و عالمان صاحبدل از جایگاه آن مجاهدانِ عرصه تبیینِ شریعت و مصائب آل الله (علیهم السلام)، با دیدن رویاهای صادقه از جایگاه خادمان دین باخبر میشوند و کسانی که همچنان در این دنیا گذران عمر میکنند را متوجه جایگاه رفیع خادمان دین می نمایند، تا عموم مردم دست از قرآن کریم و دامان پرمهر عترت (علیهم السلام) برندارند.
در همین راستا رویای صادقه ای از علامه ذوالفنون مرحوم آیت الله العظمی حاج سید محمد حسن آل طیب(قدس الله نفسه الزکیه)در رابطه با جایگاه مرحوم آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(رضوان الله تعالی علیه) نقل شده که ایشان در اواخر عمر شریفشان فرمودند:(خواب دیدم که صحرای محشر است، خلائق همه برای حساب و کتاب جمع اند،من هم در میان آنها ایستادهام، در این اثنا دیدم که مرحوم عمو سید عبدالسّلام در حال رفتن هستند، گفتم شما دارید میروید؟ ما چه کار کنیم؟ فرمود:حساب من با امام حسین (علیه السلام)بود، رسیدگی فرمود و کار من تمام شد ولی حساب شما با کس دیگری است آن هم به زودی تمام میشود. ناراحت نباشید، شما نیز خواهید آمد چیزی نگذشت که ایشان هم به جوار رحمت الهی پپیوستند.۲)
لحظه وصال به معبود:
سرانجام حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب (طاب ثراه)پس از عمری خدمتگزاری به دین مبین اسلام و اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) خصوصا آستان ملک عیوّق کربلا و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام) بین الطلوعین روز جمعه اول ماه شعبان المعظم سال ۱۴۰۶ هجری قمری مطابق با ۲۲ فروردین سال ۱۳۶۵ هجری شمسی در بیمارستان تجریش تهران در سن ۷۳ سالگی دار فانی را وداع گفت و به اجداد طاهرینش پیوست.
راههای ورودی به شهر شوشتر در روز تشییع پیکر آن فقیه عالیقدر مملو از جمعیت عزاداری بود که برای وداع با پیکرایشان خود را به دارالمومنین شوشتر رسانده بودند.درمراسم تشییع پیکر پاک معظم له علاوه بر حضور چشمگیر عموم مردم، علما نیروهای کشوری و لشکری شخصیتهای مختلف و مسئولین وقت در استان خوزستان و درشهرشوشترحضور پیدا کردند.
نماز توسط مرحوم علامه محقق آیت الله العظمی حاج محمد تقی شیخ شوشتری (رضوان الله تعالی علیه)بنا به پیشنهاد ایشان بر پیکر مطهر آن فقیه حسینی اقامه گردید و سپس در یکی از شبستانهای مقام صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) شهر شوشتر به تیره تراب سپرده شد و نام نیک خویش را برای همیشه با منبر و مقتل امام حسین (صلوات الله علیه) عجین و جاودانه نمود یاد خود را در دلهای عاشقان سیره و سنت حسینی ماندگار کرد.
در سال روز ارتحال جانسوز فقیه نامدارِ عرصه تبیین و ترویج معارف الهی و جبرئیل سخن درمیدان تبلیغ فرهنگ حسینی و مصائب سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (علیه السلام)، عالم عامل و با اخلاص، اسوه عبودیت و مردمداری حضرت آیت الله آقا سید عبدالسلام آل طیب(طاب ثراه) به روح مطهر معظم له سلام و درود فرستاده از ایزد منان میخواهیم ما را قدردان چنین الگوهای شایستهای نموده و ما را در مسیر تبیین حقایق دین ثابت قدم بنماید و عاقبت امر ما را ختم بخیر بگرداند.
امین بهرامی(شریعت شوشتری)
پاورقی: ۱:غررالحکم،۴۳۱۳/۲۳۲/۳ ۲:زندگینامه آیت الله العظمی حاج سیدمحمدحسن آل طیب(ره)به قلم سیدمحمدجوادحکیم و سیدمسعودنوری
این مطلب بدون برچسب می باشد.