«افتضاح»! توصیف تحلیلگران از نیروی دریایی آمریکا

در حالی که ترامپ با هیاهویی عظیم «پروژه آزادی» را برای بازگشایی تنگه هرمز وعده داده بود، اقتدار دریایی ایران، این طرح را به شکستی بزرگ تبدیل کرد. عقب‌نشینی ناگهانی ترامپ و تغییر روایت او به بهانه «مذاکره»، پوششی برای پنهان کردن ناتوانی نیروی دریایی آمریکا در برابر قدرت فوق تصور ایران اسلامی بود و نشان داد قدرت دریایی آمریکا در برابر راهبرد دفاع نامتقارن ایران در گلوگاه‌های جهان به بن‌بست رسیده است.
روزهای جنگ مشخص کرد، مدیریت شکست در آمریکا بر پایه محاسبات نظامی دقیق نیست و بر اساس مدیریت ادعاها انجام می شود. آنچه ترامپ «پروژه آزادی» نامید، تلاشی برای بازسازی تصویر از دست رفته آمریکا بود. طرحی که با وعده‌های بزرگ و عملیات‌های ادعایی آغاز شد اما در همان نخستین مواجهه با اراده‌ مقتدرانه ایران در تنگه هرمز، شکست خورد.
در این زمینه، تحلیلگر آمریکایی معتقد است؛ «ایران در کمتر از ۲۵ ساعت، ترامپ را وادار به عقب‌نشینی کرد. نیروی دریایی آمریکا افتضاح است».
توصیف نیروی دریایی آمریکا به «افتضاح» توسط تحلیلگر آمریکایی، نشان‌ می دهد، شکاف میان ادعاهای ترامپ و عملکرد واقعی در میدان، برای جامعه آمریکا نیز غیرقابل انکار شده است.
استاد دانشگاه شیکاگو: ترامپ پروژه آزادی را به خاک سپرد
استفاده از نام سایر کشورها و درخواست‌های دیپلماتیک برای توجیه عقب‌نشینی، نشان‌دهنده این است که آمریکا دیگر توان ادامه درگیری نظامی با ایران اسلامی را ندارد. تغییر موضع ترامپ، اعتراف غیرمستقیم به این واقعیت است که «پروژه آزادی» از نظر نظامی به بن‌بست رسیده و تنها راه فرار، پناه بردن به ادبیات مذاکره است.
ادوارد فیشمن، مدیر مرکز ژئواکونومیک در شورای روابط خارجی آمریکا می‌گوید: «تغییر موضع ۱۸۰ درجه‌ای ترامپ درباره جدیدترین طرح آمریکا در تنگه هرمز، اعترافی است به اینکه «پروژه آزادی» از همان ابتدا شکست‌خورده و ما همچنان در این بن‌بست گرفتاریم». یا پروفسور رابرت پیپ، استاد دانشگاه شیکاگو که تصریح کرد: «ترامپ به تازگی، پروژه آزادی را به خاک سپرد».
جنگ‌های مبتنی بر ادعاهای توخالی، دیگر مورد حمایت بدنه سیاسی و نظامی آمریکا نیست. جوکنت مقام مستعفی دولت ترامپ هم نوشت: عقب‌نشینی رئیس‌جمهور آمریکا، نشانه خوبی است، سربازا‌ن‌مان را به خانه بازگردانید. از گرفتار شدن در یک جنگ احمقانه دیگر خودداری کنید».
تحلیل های خارجی نشان می دهد اعتبار نظامی و سیاسی آمریکا در برابر راهبردهای ایران شکست خورده است. «پروژه آزادی» در همان آغاز با واقعیت قدرت دریایی ایران برخورد کرد و از عملیات بازگشایی به شکست عملیاتی تبدیل شد. ایران با ترکیب هوشمندانه‌ «جغرافیا»، «تکنولوژی پهپادی و موشکی» و «دفاع نامتقارن» قدرتمندترین ناوگان‌ دریایی جهان را دچار درماندگی و بن‌بست کرد. پهپادها و موشک های ایران، هزینه‌ مقابله برای آمریکا را به شدت بالا برده و توانایی نفوذ در لایه‌های دفاعی ناوهای جنگی را فراهم کرده‌اند.
وال استریت ژورنال: ایران تجربه خود در «جنگ نفتکش‌ها» را با پهپادهای مدرن ترکیب کرده است
روزنامه وال استریت ژورنال در این فضا می نویسد: «ایران تجربه خود در «جنگ نفتکش‌ها» را با پهپادهای مدرن ترکیب کرده است». این روزنامه خاطرنشان می کند: «چهار دهه پیش، ایران و آمریکا بر سر حمل‌ونقل نفت در مسیر رویارویی قرار داشتند؛ رویدادی که شباهت‌هایی با جنگ امروز دارد. در جریان «جنگ نفتکش‌ها» در دهه ۱۹۸۰، ایران از موشک‌، مین‌ و قایق‌های تندرو برای اعمال کنترل خود بر تنگه هرمز استفاده کرد. این بار، علاوه‌بر همان الگوی قبلی، ایران دارای ناوگانی از پهپادهای تهاجمی است که به قدرتش ضریب‌ می‌دهند. تسلیحات مدرن ایران می‌توانند کشتی‌ها و ناوهای جنگی را به شیوه‌ای هدف قرار دهند که مقابله با آنها دشوار و پرهزینه باشد. همانند جنگ نفتکش‌ها، ایران اکنون نیز از مزیت‌های جغرافیایی خود بهره برده و توانسته نیروی دریایی آمریکا را دور نگه دارد».
چند شب قبل آمریکا عملیات بزرگ نظامی را برای باز کردن تنگه هرمز آغاز کرد اما با دفاع و مبارزه مثال زدنی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، مجبور به فرار شد. دیشب نیز مقابل اقتدار دریایی ایران درمانده شد. آمریکا نشان داد میان قدرت ادعایی و توان اجرایی اش چقدر فاصله و شکاف وجود دارد.
وعده‌ بازگشایی تنگه هرمز توسط آمریکا، با واقعیت مجازات متخلفان توسط ایران، از یک طرح نظامی به یک توهم تبدیل شد و «پروژه آزادی» به تاریخ پیوست. تحولات نشان داد تعیین قواعد جنگ در دست ایران است. تلاش های ترامپ برای تغییر روایت پس از هر بار شکست، نشان از قدرت فزاینده ایران اسلامی و تغییر نظم جهانی دارد.