هفت سین امسال فقط یک سین دارد: «سرزمین»

فاطمه طاهری: دم دمای عید نوروزی که مقارن شده با عید فطر، درست در ساعات اولیه صبح نهم اسفند ۱۴۰۴ تاریخ ایران ورق می‌خورد.
مردمی که در کوچه و بازار در حال خرید مایحتاج استقبال از عید بودند متوقف می‌شوند، زمین زیر پاهایشان به لرزه در می‌آید یکی فریاد می‌زند جنگ، جنگ شد، اسرائیل و آمریکا حمله کردند.
سرور و شادی جای خود را به همهمه و نگرانی می‌دهد. اخبار از کشته شدن ده‌ها کودک در شهر میناب خبر می‌دهد اما هنوز ماتم اصلی مانده.
بامداد یکشنبه کمی قبل از اذان صبح دهم اسفند گوش تاریخ با صدای بی صدایی مظلومیت یک «علیِ» دیگر چنان درد می‌گیرد که قامتش به قیامت می‌رسد.
خبر شهادت رهبر انقلاب اسلامی ایران حضرت آیت الله سید علی خامنه‌ای همه جهان تشیع را بهت زده می‌کند.
چرا، چطور، چگونه؟! آمریکا و اسرائیل به ایران چشم دوخته‌ بودند، آمریکا به نفت و اسرائیل به خاک ایران. دست به کار می‌شوند و در وحله نخست دفتر کار رهبر را بمباران می‌کنند. قائد امت و چند تن از فرماندهان ارشد نظام به شهادت می‌رسند.
دشمن گمان می‌کند کار تمام شده ولی یادش رفته بود که حاج قاسم گفته بود «ما ملت امام حسینیم».
مردم(تهران) به محض شنیدن خبر شهادت حضرت آقا، بر سر زنان و گریه کنان بی آنکه نگران بمب، موشک و جنگ باشند به سمت میدان انقلاب راه می‌افتند؛ و این حرکت برگ جدیدی از تاریخ ایران اسلامی را رقم می‌زند. حماسه مردمی که جان می‌دهند ولی خاک نه.
۲۰ روز است که از حمله ددمنشانه رژیم غاصب صهیونیستی به همکاری سران فاسد آمریکا می‌گذرد و ایران جان‌ِما یک تنه در مقابل ابرقدرت‌ها و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس ایستاده است. با صلابت و محکم؛ مثل کوه.
مردمی که ۲۰ روز پیش به دنبال خرید سبزه و ماهی و سنجد بودند این روزها و شب‌ها وقت خود را برای صیانت از وجب به وجب این مرز و بوم گذاشته‌اند. هفت سین امسال این مردم فقط یک سین دارد: «سرزمین؛ سرزمین مادری».