میل صدا و سیمای ملی

به گزارش آمال، گزارش اخیر شبکه خوزستان از وضعیت آب اهواز صدای بسیاری از فعالان اجتماعی و رسانه‌ای را درآورد؛ سعی می‌کنم مختصر به میل صدا و سیما، رپورتاژ آگهی و استانداردهای آب بپردازم.

۱. صدا و سیمای خوزستان برای تامین منابع مالی برنامه‌ها و نیروی انسانی خود نیاز به تبلیغات دارد. تبلیغات دو روش مستقیم و غیر مستقیم دارد. روش مستقیم آگهی‌های بازرگانی و غیر مستقیم رپورتاژ آگهی نام دارد.

۲. صدا و سیما حق دارد برای کسب درآمد، پیام‌های تبلیغاتی منتشر کند اما مدیران این مجموعه باید بدانند قالب و غالب کردن تبلیغات به شکل گزارش به مخاطب، علاوه بر فریب او و کاهش ضریب نفوذ رسانه منجر به کاهش درآمدهای ناشی از تبلیغات مستقیم هم می‌شود.

۳. آب اهواز مانند آبی که دانشجویان به سخنگوی دولت دادند، گل آلود است؟ قطعا خیر اما این حرکت دانشجویان یک اقدام نمادین برای اعتراض به وضعیت موجود بود. هرچند آب اهواز همیشه گل آلود نیست و در اغلب اوقات به دلیل نوسانات شبکه انتقال آب این وضعیت مشاهده می‌شود اما نمی‌توان این وضعیت را کتمان کرد و مردم هر چند روز یک بار این وضعیت را مشاهده می‌کنند.

۴. هرچند وقت یک‌بار بحث کیفیت آب اهواز مورد مناقشه قرار می‌گیرد و مدیران آبفا می‌گویند: «کیفیت آب اهواز استاندارد است». در ابتدا باید معنی استاندارد مشخص شود. استاندارد یعنی سنجش حداقل‌ها و به همین دلیل استاندارد بودن آب به معنی با کیفیت بودن آن نیست.

۵. آب لوله کشی با TDS بین ۳۰۰ تا ۹۰۰ میلی گرم بر لیتر، آب استاندارد محسوب می‌شود که معمولا TDS آب در اهواز بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی گرم بر لیتر است اما میزان سختی مطلوب آشامیدنی باید بین ۷۰ تا ۱۲۰ میلی گرم بر لیتر باشد.

۶. بررسی TDS آب نشان می‌دهد که کیفیت آب در اکثر نقاط کشور نامطلوب است اما علتی که سبب می‌شود ما در تهران می‌توانیم از آب لوله کشی بیاشامیم و در اهواز نتوانیم به میزان و نوع «جامدات محلول در آب» باز می‌گردد.

 سید علیرضا شریفی

انتهای پیام/