ما و آنها!

به گزارش آمال_ فاطمه طاهری: یکی از مشکلات ما در کشور، نگاه‌ متفاوت به مسئله است؛ مثلا از نگاه ما اهواز کلانشهری است که از مناطقی مانند کوی علوی، ملاشیه، عین دو و… تشکیل شده اما از نگاه مسئولان این مناطق، سکونت‌گاه‌های غیررسمی هستند که با لطف و مرحمت مدیران شهری شامل خدمات می‌شوند.

شهرداری اهواز به نقل از وزیر کشور نوشته است: «اهواز شهر با طراوت و تمیزی است». اگر چه بخشی از ادعای «احمد وحیدی» درست و صحیح است اما اغلب شهروندان از این اظهارات گله مند شده‌اند.

به‌تازگی با یکی از پیمانکاران مشهدی مشغول در اهواز مصاحبه‌ای داشته‌ام. او می‌گفت: «اهواز شهر قشنگ و تمیزیه، اینقدری که ازش بد می‌گن بدی ندیدم و از زیبایی‌های اهواز جا خوردم»، پرسیدم کجا رفتید و چه دیدید؟ گفت: «بازار کیانپارس، زیتون کارمندی، پارک ساحلی و هایپراستار هم رفتم».

یک مسافر نوروزی یا یک پیمانکار ضرورتی ندارد که برای خرید یک کیلو میوه به بازار کیان، بازارچه زینب، بازار حصیرآباد و یا بازارچه صدف برود تا بی نظمی‌ها را ببیند و از وضعیت بهداشت متاثر شود، او از سوپری محل استقرارش که معمولا در بهترین مناطق اهواز است خرید می‌کند و با قیمت دو برابری اجناس نسبت به شهر محل سکونتش این نتیجه را می‌گیرد که خوزستان قشنگ است و مردمش پولدار.

نگاه وزیر کشور هم مانند نگاه پیمانکار مشهدی است؛ شهری که پل، تقاطع چندسطحی، ۵۰ کیلومتر پارک ساحلی، پارک شهربازی، هایپراستار و… دارد؛ اگر چه این نگاه درست اسا اما حقیقی و واقعی نیست.

ضرورت است مسئولان عمقیق‌تر به مسائل نگاه کنند و برای رسیدن به مطلوب تلاش کنند؛ آنها مسئول شده‌اند تا مثل مسافر و پیمانکار به مسائل نگاه نکنند.

مشکل از آنجا شروع می‌شود که مردم به جای نگاه به نیمه پر لیوان و امیدواری به آینده نیمه خالی را می‌بینند و مأیوس می‌شوند و مسئولان به جای نگاه به نیمه خالی لیوان و تلاش برای بهبود وضعیت، نیمه پر را می‌بینند و از خود تقدیر می‌کنند.

انتهای پیام/